0 Από τηλε-Ιεροεξέταση πέρασε, ο ''παπουτσοβόλος'' ιατρός...

Πηγή: 

ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ

 Ένας Στέργιος ξεσκέπασε τους άθλιους παπαγάλους των καναλιών.

Δείτε με προσοχή τα δύο video που ακολουθούν και θα καταλάβατε το βρώμικο ρόλο των υπηρετών του συστήματος...


Δικαίως ο κ. Παπαχρήστος και η κα Κοραή κέρδισαν με αυτήν την εκπομπή μια θέση δίπλα στον Πρωθυπουργο...

Αν νικήσετε ρε γομάρια, η θέση θα έχει και καρέκλα...

Αν χάσετε όμως, η θέση θα έχει σκαμνί... και σκοινί.... και σαππούνι....

 


Στο δεύτερο video παρατηρήστε την ανίερη συμμαχία, την υποκρισία και την αμετροέπεια των βουλευτών (δυστυχώς αυτούς έχουμε) κατά του κοινού εχθρού,  παρότι κάποιοι από αυτούς συμφωνούν μαζί του. 

Παρατηρήστε τον περιβόητο συνδικαλιστή του ΠΑΣΟΚ και μετέπειτα βουλευτή και υπουργό σε  "reality show"  μεταμεσονύχτιας εκπομπής... Ά, ρε ... "ψήφος που πήγε χαμένη"...

 

Δεν ξέρω άν η ενέργεια του γιατρού, αποτελέσει έναυσμα για περαιτέρω αντιδράσεις, όμως πήρε διαστάσεις λόγω BBC, και πάντως ενόχλησε όλους τους κοινοβουλευτικούς και τους παπαγαλοδημοσιογράφους, άρα ήταν στην σωστή κατεύθυνση! Και ενόχλησε όλους, διότι είναι όλοι ένοχοι και όλοι είδαν το παπούτσι αυτό να κατευθύνεται κατά πάνω τους!

Αλλά και για έναν άλλο λόγο.

Διότι είδαν και τον συμβολισμό, ότι ο λαός θα τους βάλει τα δυό πόδια σε ένα παπούτσι, αλλά κυρίως ότι μέσα σ΄αυτό το παπούτσι, βρίσκονταν όλα τα πόδια των Ελλήνων που σε εύθετο χρόνο θα τους κλωτσήσουν έξω από την χώρα μας που βάναυσα προσβάλλουν και ανενδοίαστα πωλούν!!!

                                    
                                                      ΓΑΠ...
                ...«Να φοβάσαι τους μονοσάνδαλους»!!!


Δείτε επίσης : Η σκηνοθεσία του παπουτσιού και ο ΤΣΕ Βιτάλης τρόμαξαν την κυβέρνηση ???    

  Δείτε επίσης :  

Πέρα από την συμβολική κίνηση του γιατρού με το παπούτσι,πρέπει να μεγεθύνουμε λίγο το θέμα

Τα εγχώρια  ΜΜΕ ελέγχονται πλήρως από τη σημερινή κυβέρνηση

Η κίνηση του γιατρού να πάει στο bbc τους αιφνιδίασε...

    

0 Η Ελλάδα έχει πολύ μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη από ό,τι νομίζετε! ( Sir Samuel Brittan)

 

Όταν ο Σερ Σάμιουελ Μπρίταν ( Sir Samuel Brittan) εμφανίζεται σε μια κοινωνική εκδήλωση οι πολιτικοί και επιχειρηματίες διακόπτουν την κουβέντα τους και τρέχουν να του μιλήσουν και να ζητήσουν την άποψη και συμβουλή του. Διότι ο «πρύτανης του οικονομικού ρεπορτάζ», όπως αποκαλείται ο Βρετανός αναλυτής των Financial Times, έχει πάντα να κάτι να πει που ξεφεύγει από τα στενά όρια της συμβατικότητας. Όπως στην αποκαλυπτική συνέντευξη που παραχώρησε στo newstime.gr, όπου συμβουλεύει -έμμεσα- την ελληνική κυβέρνηση… να μην παίρνει στα σοβαρά τις εντολές της Γερμανίας.

Ε)Πως κρίνετε τα μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της κρίσης;

ΣΜ) «Δεν θα πω στην ελληνική κυβέρνηση τι πρέπει να κάνει. Πρέπει να κάνει ότι είναι αναγκαίο για να υπάρξει η εσωτερική ισορροπία. Πάντως θα πρέπει να επισημάνω ότι το ελληνικό κράτος έχει πολύ μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη έναντι της Γερμανίας από ότι νομίζει. Η Γερμανία –και η γραφειοκρατία των Βρυξελλών-έχουν μεγάλα συμφέροντα στην διατήρηση του ευρώ και τρέμουν με την ιδέα ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να εγκαταλείψει την ευρωζώνη. Φοβούνται ίσως περισσότερο την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ από ότι η ίδια η Ελλάδα ! Οι Έλληνες δεν χρειάζεται να κάνουν αυτά που τους λένε οι Γερμανοί. Αντιστάθηκαν στους Γερμανούς στο παρελθόν και μπορούν να το κάνουν και τώρα! Αν η Ελλάδα αφήσει την ευρωζώνη αυτό που θα συμβεί είναι ότι στην αρχή θα πρέπει να πληρώσει πολύ υψηλά επιτόκια στις παγκόσμιες αγορές-μέχρι να σταθεροποιηθεί το νόμισμα της. Από την άλλη πλευρά το κόστος του να ακολουθήσετε αυτά που σας λένε οι Γερμανοί η ΕΚΤ η το ΔΝΤ θα είναι τεράστια ανεργία. Δεν είμαι υπέρ της αποχώρησης της Ελλάδας από την ευρωζώνη αλλά αν το έκανε δεν θα καταδίκαζα την πράξη της. Επαναλαμβάνω ότι απειλώντας με έξοδο από το ευρώ η Ελλάδα έχει τεράστια διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα».

Ε) Η Ελλάδα μπήκε χαριστικά στην ΕΟΚ, χαριστικά στην ΟΝΕ, παραβίασε το Σύμφωνο Σταθερότητας και επιπλέον έδινε ψεύτικα στοιχεία για να μπορεί να δανείζεται. Πολλοί θα έλεγαν ότι είναι κάπως ανήθικο μετά από όλα αυτά να αρχίσει και να εκβιάζει όπως προτείνετε;

ΣΜ) « Ίσως είναι λίγο ανήθικο αλλά υπάρχουν και μεγαλύτερες ανηθικότητες στον κόσμο, όπως πχ. να βασανίζεις αιχμαλώτους πολέμου! Μοιάζει κάπως με την Ιστορία του Δαβίδ με τον Γολιάθ. Προφανώς ο Δαβίδ λειτούργησε κάπως ανέντιμα στον τρόπο που αντιμετώπισε τον Γολιάθ αλλά αυτή είναι μια ανηθικότητα με την οποία μπορώ να ζήσω!»

Ε) Τι πιστεύετε για τις επιθέσεις του Έλληνα πρωθυπουργού εναντίον των κερδοσκόπων;

ΣΜ) «Το να επιτίθεσαι εναντίον των κερδοσκόπων είναι εύκολο...δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι οι κερδοσκόποι ευθύνονται για τα προβλήματα της χώρας σας. Αλλά αν αρέσει στον πρωθυπουργό σας να επιτίθεται στους κερδοσκόπους γιατί όχι, με γεια του και χαρά του, απλά πρόκειται για μια πράξη αποπροσανατολισμού.»

Ε) Μας λέει τίποτα η σημερινή κρίση για την βιωσιμότητα του ευρώ;

AM) «Πάρα πολλά. Ότι π.χ. δεν ήταν ένα ολοκληρωμένο εγχείρημα. Η ιδέα ενός κοινού νομίσματος χωρίς κοινή κυβέρνηση και κοινή δημοσιονομική πολιτική ήταν μια καταστροφική συνταγή. Αυτή την κρίση που βιώνουμε σήμερα την προέβλεψαν πάρα πολλοί οικονομολόγοι. Διαβάστε τι έγραφε ο Φρίντμαν πριν από 10 χρόνια: Είχε προβλέψει με κάθε λεπτομέρεια αυτά που βιώνουμε σήμερα!»

Ε) Πιστεύετε ότι η δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου θα βοηθήσει στην υπέρβαση της κρίσης;

ΣΜ) «Για την δημιουργία του θρυλούμενου Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου θα απαιτηθούν νέες συνθήκες και νομοθεσίες και δεν υπάρχει καμιά ισχυρή διάθεση από τις κυριότερες Ευρωπαϊκές χώρες να το κάνουν. Όταν ολοκληρώθηκε η Συνθήκη της Λισσαβόνας μας έλεγαν ότι αυτή θα ήταν η τελευταία συνθήκη. Δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι υπάρχει μια τεράστια ευρωπαϊκή γραφειοκρατία (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, διπλωμάτες κλπ) της οποίας τα συμφέροντα ταυτίζονται με την αύξηση της δύναμης των Βρυξελλών.»

 Ε) Πως βλέπετε την ευρωζώνη μετά από είκοσι χρόνια;

ΣΜ) «Πριν από 10 χρόνια ήλπιζα ότι η ίδρυση της ΟΝΕ θα οδηγούσε στην εξομοίωση του κόστους της εργασίας στις διάφορες χώρες .Αυτό δεν συνέβη. Ορισμένες χώρες όπως π.χ. η Γερμανία κατάφεραν και είναι μπροστά σε αυτό τον τομέα έχοντας καθηλώσει το κόστος εργασίας ενώ άλλοι όπως τα «γουρούνια» είναι πίσω. Αν τα πράγματα συνεχίσουν όπως σήμερα δεν προβλέπω μακροπρόθεσμα την επιβίωση της ευρωζώνης. Μια πιθανότητα είναι ότι η Γερμανία, η Γαλλία και ορισμένες άλλες χώρες θα γίνουν ο πυρήνας ενός νέου ευρώ ενώ οι Μεσογειακές χώρες θα ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο.»

Ε) Σήμερα οι απόψεις σας ακολουθούν περισσότερο την σκέψη του (νεοφιλελεύθερου) Χαγιεκ η του (σοσιαλφιλελεύθερου) Κέινς;

ΣΜ) «Τον Χάγιεκ το διαβάζω κυρίως για την πολιτική του φιλοσοφία, τον Κέινς για τα οικονομικά. Φυσικά δεν είμαι σκλάβος των απόψεων κανενός.» 
                        
                                                               Τάκης Μίχας        

0 ΔΕΘ: Πέταξε παπούτσι στον ΓΑΠ ... Τον συνέλαβε ο ... Παπουτσής !!!

Πέταξαν παπούτσια στον λαοπρόβλητο! Παρά τα δρακόντια μέτρα ασφαλείας, μέλος του ΠΑΜ κατάφερε να προσεγγίσει και…να κάνει τη συμβολική κίνηση.

ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΝΕΙ Η ΕΙΔΗΣΗ!!

BBC >>

Δυστυχως οι ισχυρές δυνάμεις δεν επέτρεψαν από το πρωΐ την ειρηνική και συμβολική κίνηση που είχε ετοιμάσει το Πατριωτικό Μέτωπο, έτσι κάποιες εκατοντάδες παπούτσια έμειναν αδιάθετα.

Εκτός βέβαια από τα συγκεκριμένα που τέλεσαν τον συμβολισμό.

Οι συλληφθέντες είναι δύο μέχρι στιγμής, διότι η δημοκρατία δεν έχει χιούμορ. Ο δημοσιογράφος  Σταύρος Βιτάλης, συντονιστής του Πατριωτικού Μετώπου και άλλο ένα μέλος ο γιατρός  Στέργιος Πραπαβέσης.
 Υπό περιορισμό αυτή τη στιγμή γύρω στα 10 άτομα, ενώ οι εκατοντάδες παρευρισκόμενοι απομακρύνθηκαν από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Πηγή:

Olympiada

 Play: Shoet Jeffry
http://www.kongregate.com/games/JohnWeeks/shoet-jeffry?sfa=facebook


THESSALONIKI, Greece (AP) — Greek unions are planning protest marches in the northern city of Thessaloniki against the debt-plagued country’s harsh austerity program, before Prime Minister George Papandreou’s keynote speech on the economy Saturday.

A first taste of trouble came when an elderly man threw a shoe at Papandreou who had just inaugurated an annual trade fair. The projectile landed wide of its target, and police arrested the alleged shoe-thrower.

Separately, around 600 truck owners marched to the fair grounds to protest deregulation of their profession.
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΜΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΠΛΕΡ...ΠΑΠΟΥΤΣΙ ΕΦΑΓΕ ΚΑΙ Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ...ΤΟ ΕΧΕΙ Η ΜΟΙΡΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΤΣΟΛΙΑΔΩΝ!!!

0 Απόσπασμα από μάθημα στο Μαράσλειο διδασκαλείο (6/5/1998). ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ ...

«Αυτό που κάνουμε δεν το καταλαβαίνουν ποτέ, μα μονάχα το επαινούν ή το κατηγορούν»

                    
Liantinis.org

                                Liantinis.org >>                               

Ο άνθρωπος... χρεοκόπησε.

Γενιές και γενιές ελληνοπαίδων μεγάλωσαν με πρότυπα παιδείας την αποταμίευση και την οικονομία. Οι εικόνες – εντός και εκτός σχολείων - με τα εργατικά μυρμήγκια και τις εργάτριες μέλισσες ενάντια στο ράθυμο τζίτζικα και το λάγνο κηφήνα, και οι προτροπές τύπου «φασούλι το φασούλι…», άφησαν το στίγμα τους σε μια εποχή που ταλανίστηκε από εθνικές καταστροφές, πείνα, κατοχή και εθνικό διχασμό. Ο εθνικός κορμός, ή αλλιώς η μεσαία τάξη, σφυρηλάτησε τις αντοχές της σε αντίξοες συνθήκες και φαίνεται ότι βγήκε με ισχυρότερα αντισώματα. Μια-δυό γενιές ανθρώπων που έζησαν με σύνδρομα άγνωστα στους νεώτερους, κατάφεραν όχι μόνο να επιβιώσουν αλλά και να δημιουργήσουν.
Η εικόνα της γιαγιάς ή της μάνας που καθάριζε το πιάτο της με το ψωμί γιατί... 
«είναι αμαρτία να μείνει το λαδάκι», δείχνει το μέτρο που συγκρότησε ο Έλληνας στα μεταπολεμικά χρόνια. 
Αν η εικόνα αυτή φαντάζει σήμερα σε κάποιους γραφική, η απάντηση είναι στον ίδιο βαθμό αποστομωτική: " Kάποτε το στερήθηκε..."

Αυτή η στέρηση, όσους δεν σκότωσε (ηθικά), δημιούργησε στους περισσότερους ένα αίσθημα φόβου και ανασφάλειας που ωστόσο ενθάρρυνε μικρές ή μεγάλες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες στα χρόνια που ήρθαν. Το φαινόμενο του φτωχού μετανάστη που σήμερα είναι μέλος της οικονομικής ελίτ σε Νέα Υόρκη, Τορόντο και Μελβούρνη, γεννήθηκε εν πολλοίς από το βίωμα της στέρησης που έζησαν αυτοί ή οι πατεράδες τους. Σε περιπτώσεις όπως η χώρα μας όπου το στρεβλό οικονομικό περιβάλλον δεν επέτρεψε τη δημιουργία υγιούς επιχειρηματικής συνείδησης, το κέρδος ήταν (όπου ήταν) ηθικό. 
Μάθαμε, δηλαδή, να καθορίζουμε τις ανάγκες μας μέχρι εκεί που μπορούμε να απλώσουμε το ζωνάρι μας, και όχι το αντίθετο!

Όμως ο Εφιάλτης περίμενε στη γωνία για να δείξει το δρόμο στους βαρβάρους. Και αυτοί δεν ήταν άλλοι από τη ρίζα της ανθρώπινης φύσης που αναζητεί την άκρατη ευδαιμονία, άρα την χωρίς όρια κατανάλωση υλικών αγαθών, σε συνδυασμό με την αποφυγή οποιουδήποτε κόστους. Όλα αυτά πρωταγωνιστές σε έναν θίασο κυβερνητών διεφθαρμένων, ανοργάνωτων, χωρίς ίχνος αγάπης για τη χώρα.

Πιο πεζά. Η δαπάνη, και η σπατάλη περισσότερο, υπηρετεί το περίφημο ακόρεστο των αναγκών, που αντιμάχεται τον περιορισμό των πόρων, τη φειδώ, τη λελογισμένη χρήση στο διαθέσιμο εισόδημα. Αυτή η διαμάχη δημιουργεί το περίφημο Οικονομικό Πρόβλημα. Πώς να φτάσεις στο βέλτιστο αλλά και έντιμο συμβιβασμό των δύο; Με ποιο τρόπο θα γίνει το νεγκότσιο, που έγραφε ο Λασκαράτος;

Και πιο απλά. Στον homo economicus, το ζήτημα έγκειται στο να ικανοποιήσει στο μεγαλύτερο βαθμό τις απαιτήσεις της ευημερίας του, έχοντας πεπερασμένα μέσα. Στο σύνθετο αυτό και δυσεπίλυτο πρόβλημα, οι Έλληνες απάντησαν ελληνικά. Ακολούθησαν, όπως πάντα, την οδηγητική προσταγή που όριζε, ανάμεσα στην Ανάγκη και την Ελευθερία να πορεύεται ο έλλογος άνθρωπος, με γνώμονα το Μέτρο και κριτή τη Δίκη. Η λύση που πρότειναν οι Έλληνες δεν μπορούσε παρά να υπακούει στη λογική, και συνακόλουθα στη διαλεκτική της φύσης, την ίδια «επαγωγική» λύση, που πρότεινε αιώνες μετά ο Ρουσσώ στο πεδίο της παιδαγωγικής λέγοντας: «Να μειώνεις τις ανάγκες σου σημαίνει να αυξαίνεις τη δύναμή σου».

«Μηδέν χρημάτων ένεκα, πράττειν» τονίζει το Δελφικό παράγγελμα, μη κάνεις τίποτε, δηλαδή, για χάρη των χρημάτων, γιατί η μοίρα μάς έπλασε να δοκιμάζουμε την αντοχή μας, χρημάτων ένεκα, στο σταυροδρόμι της Αρετής με την Κακία, να τριβόμαστε σε διλήμματα ζωής και συνθήκες αντίξοες, ανυπόδητοι στην κόψη του σπαθιού, όπως όρισε ο Λιαντίνης, να αξιωθούμε τέλος να υψωθούμε στην οντολογική μοναδικότητα του Εσθλού.

Αν δοκιμάζαμε, σήμερα, να εξηγήσουμε τη συγγένεια που κατ΄ευφημισμό και τόσο αυτάρεσκα λέμε πως μας ενώνει με την κλασική Ελλάδα, θα έπρεπε πρώτα να πιούμε μπάφους και να παίξουμε pro που λέει και το σύγχρονο άσμα, γιατί αν η ορθή πολιτική αποτελεί λειτούργημα που αναζητάει κανόνες ορισμού στη διάκριση του δικαίου από το άδικο, του αγαθού από το κακό, του ηθικού από το αξιοκατάκριτο - όπως απαιτεί ο Πλατωνικός Ευθύφρων - εμείς, επευφημήσαμε την πολιτική σαν τέχνη επιβολής των επιτηδείων στο θέαμα και το ακρόαμα.

Χειροκροτήσαμε και επιδοκιμάσαμε αυτούς που έταζαν αγαθά ανέφικτα αλλά προκλητικά στη φαντασία, βλέποντας ταυτόχρονα στο «τελεβίζιο» το δικό μας είδωλο στον καθρέφτη. Γιατί αντί να οπλίσουμε την Πολιτεία με «αγρυπνίες» ατομικών συνειδήσεων μέσα στην κοινωνική κονίστρα, εδραιώνοντας έτσι τη Δημοκρατία, επιλέξαμε την αδράνεια του καναπέ και τη θαλπωρή της εφησύχασης.

Αναζητήσαμε την ισότητα, όχι στο πλαίσιο της «ισηγορίας», και της «ισονομίας» που δίδαξαν ο Σόλωνας κι ο Κλεισθένης, αλλά στη φενάκη της μόστρας, της επίδειξης πλούτου και χλιδής, στη λαρτζ βερσιόν της εικόνας των νεόπλουτων οικογενειών, που πλάσαραν τη δεκαετία του '60, ευτελείς ταινίες, ευτελών παραγωγών. Ξέρετε τι συνθέτει την κράση αυτών των «ηρώων»; Οκνηρία, θρασυδειλία και πριαπισμός. Αν προσθέσει κάποιος τον ζαμανφουτισμό, τη λαιμαργία και την πώρωση, έχει περιγράψει επακριβώς τον Νεοέλληνα.

Γενιές ολόκληρες μεγάλωσαν στην αντινομία της παραοικονομίας και του υγιούς ανταγωνισμού, της εισφοροδιαφυγής και της απαίτησης του κράτους Πρόνοιας, του φοροφυγά και του κράτους Δικαίου, του μεταπράτη και του ρέκτη, του λουφαδόρου και του επιμελούς εργαζόμενου στο Δημόσιο.

Υπακούοντας σε παράταιρα κελεύσματα της νεόκοπης πάλαι ποτέ δημοκρατίας μας, εμπιστευτήκαμε δημαγωγούς και όχι δημεγέρτες, γιατί η φωνή τους ήταν λάγνα μουσική και οι εξαγγελίες τους ικανοποιούσαν δικά μας απωθημένα. Στο τέλος δεν ξεχωρίζαμε οι θύτες από τα θύματα, αν και η ανέχεια ήταν δική μας αποκλειστικά, καθώς οι άλλοι θεσμοθετούσαν στα μέτρα τους, την ασυδοσία και ασυλία.

Ίσως γι’ αυτό ο Λιαντίνης έγραψε:
«Τρεις είναι σήμερα οι πληγές που πεθαίνουν την Ελλάδα, όπως η πανούκλα εσάρωνε τη Θήβα στην εποχή του ανίδεου Οιδίποδα. Οι πολιτικοί, οι δάσκαλοι, και οι δημοσιογράφοι με όλα τα ιδιωτικά Media. Πρόκειται για τρεις ορδές συφοράς, που είναι να παλουκώνεις τη μία και να πατταλεύεις την άλλη».

Υπακούοντας ακόμη στο συρμό του εύκολου κέρδους, εκχωρήσαμε αστόχαστα τον πλούτο μας, στον πρώτο τυχόντα αεριτζή, σπεκουλαδόρο και ντίλερ, επιδιώκοντας κέρδος ανέφικτο, που όμως με εκπληκτική ευφράδεια μας πλάσαρε και μας υποσχόταν.

Αυτόν τον «κακόσημο» (λαμόγιο τον είπανε), θεωρήσαμε πρότυπο εμπιστοσύνης, και ενδώσαμε στις προτροπές των φερέφωνων (παπαγαλάκια τα βάφτισε ο λαός) που τόσο ύπουλα και μπαμπέσικα, μας πλάνεψαν ως άλλες σειρήνες, ξεχνώντας πως ο αλήτης από την Ιθάκη, είχε κερώσει τα αυτιά του περνώντας από τον κάβο των πειρασμών.

Σαν έγινε ο πρώτος χαλασμός και χάθηκε το βιός μας μυαλό δεν βάλαμε, γιατί γευτήκαμε έστω για λίγο το μέλι, ανεβήκαμε σε ανώτερο επίπεδο ευημερίας, σα να λέμε από το ισόγειο στο ρετιρέ αλλά μόνο για επίσκεψη, όχι για κατοικία. Κι αυτό μας χαλούσε, μας πλήγωνε, κι ας γνωρίζαμε πως είχε πάει στράφι η μονέδα μας. Όμως το μέλι είχε γεύση γλυκιά, και μας έλειπε, όπως το σύνδρομο στέρησης στον τοξικομανή. Και σαν δεν είχαμε πλέον χρήματα, αποφασίσαμε να δανεισθούμε ακόμα και χωρίς αντίκρυσμα, αρκεί να έχουμε τις διακοπές, το αυτοκίνητο, την εξάρτιση του σκι και το λίφτινγκ της σύνευνης.

Κι όπως δανειζόμασταν εμείς, έτσι έκανε και η χώρα, υποθηκεύοντας το μέλλον των παιδιών μας, ώσπου μία μέρα, η χοντρή γυναίκα του παιδικού τραγουδιού, βγήκε και φώναξε: Νιξ φαί !!! Που σημαίνει:

Το κράτος δεν έχει να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Παύσις πληρωμών-στάσις εμπορίου, σύμφωνα με το Εμπορικό Δίκαιο. Και από κοντά οι «σύμμαχοι»: 
«Αν θέλετε χρήματα θα σας δώσουμε, αλλά με τους δικούς μας όρους. Μειώστε μισθούς, συντάξεις…». 

Γιατί έτσι γίνεται πάντα σε όλους τους χρόνους και σε όλες τις κοινωνίες. Από τη δημοκρατία του Περικλή μέχρι τη δικτατορία του Στάλιν, ο δανειστής βάζει τους όρους.

Και τότε τα παιδιά σηκώθηκαν και βγήκαν στους δρόμους, όπως έλεγε το τραγούδι της αντίστασης. Όχι με κάποιο όραμα, όπως το ’74 στην Πλατεία Συντάγματος, καταγγέλλοντας το φασισμό στη Χιλή και τον ιμπεριαλισμό στην Κύπρο, αλλά με μίσος, τυφλή οργή και ενίοτε με τρικυμία στο κρανίο να αποφαίνονται «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», ρίχνοντας Λυκούργο και Σόλωνα στην πηγάδα της ασημαντότητας. Βέβαια, αυτή η τρικυμία που στις μέρες μας έχει πάρει τη μορφή έκνομης πολιτικής αλητείας (ανυπακοή στους νόμους και στις αποφάσεις των δικαστηρίων) αλλά και ανοησίας («όταν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με τις επιλογές μας, φταίει η πραγματικότητα») έχει τις ρίζες της πολύ πίσω, τότε που «η ανεμυαλιά των λογίων φύτεψε στη χώρα έναν σοσιαλισμό ασύνταχτο στα ελληνικά μέτρα» όπως θα πει με αφοβία απέναντι στην «αριστερίλα» της διανόησης ο Λιαντίνης. 
Είναι η ίδια τρικυμία που χάρισε τον ελληνοκεντρικό πολιτικό στοχασμό σε χώρους ξένους (επίσης) προς το ελληνικό μέτρο (βλ. άκρα δεξιά).

Γιατί αφού λαθέψαμε στη ζωή μας και πάθαμε, δεν είδαμε τον ξένο και τον εχθρό στον καθρέφτη, που λέει ο Σεφέρης. Τον ξένο και τον εχθρό τον είδαμε στο πρόσωπο του βουλευτή, λές και κάθισε με το ζόρι στο σβέρκο μας, λες και δεν τον ψηφίσαμε. Τον είδαμε ακόμη στο πρόσωπο του αργόσχολου και χαραμοφάη του Δημοσίου, λες και εμείς δεν περάσαμε κάποτε πόρτες και πύλες για να διορισθούμε. Κι ακόμη τον είδαμε απρόσωπα, να διαχέεται στο ανθρώπινο πλήθος, ως εργαζόμενος, εισοδηματίας, εργάτης και μεταπράτης, ενώ εμείς τυφλωμένοι από την Άτη, πάντα άσπιλοι και αγνοί στην ηδυπάθειά μας, εκτονωθήκαμε, παραδίδοντας στην πυρά όχι πια βιβλία και ιδέες αλλά ανθρώπινες υπάρξεις, νέες στιβαρές και εύμορφες. Μπορεί να μη μετείχαμε στο ανοσιούργημα, αλλά και δεν στέρξαμε στην αποφυγή του.

Τούτη την ώρα ανακαλούμε στη μνήμη μας τα λόγια του Λιαντίνη στο Ηρώδειο όπου, ως άλλος «αιματολόγος» του πολιτισμού μας, ερμήνευσε χρόνους πολλούς πριν, το «Τέθνηκε ο μέγας Παν» που αναφώνησε ο Θαμούς:

«Όχι δεν πέθανε ο θεός, ο άνθρωπος πέθανε», έκρινε πικρά ο έλληνας δάσκαλος.

Ακολούθησε στερνός λόγος, προφητικός, προς το παιδί του, προς όλους μας:
 
«Η τελευταία μου πράξη έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται. Ζούμε τη ζωή μας τρώγοντας τις σάρκες τους. Ένα κακό αβυσσαλέο στη φρίκη του. Η λύπη μου γι' αυτό το έγκλημα με σκοτώνει.»

Πόσο ζωντανά που ηχούνε αυτά τα λόγια σήμερα... Που το πλήθος γαβγίζει τη φωνή του πότε με πλακάτ στην οδό Σταδίου και πότε με σφηνάκια στα ορθάδικα της παραλιακής. Που πολιτικοί, συνδικαλιστές, καλλιτέχνες, γιατροί, δικηγόροι και δημοσιογράφοι δεν ακούνε πια εκείνο το αηδονάκι που το λένε ήθος. Γιατί το σκότωσαν. Έτσι πια γίναμε όλοι μας, πρόδρομοι, αφομοιωτές και τελεστές ηθικής δυσανεξίας.

Τα λόγια αυτά απαιτούν σήμερα, αντί για δέηση στους πλείστους ζωντανούς νεκρούς τού σήμερα, να στρέψουμε την προσοχή μας στις αθώες νέες γενιές που έρχονται. Να πάψει το κακό και το έγκλημα σε βάρος τους. Να διδάξουμε στο άγνωστο ελληνόπουλο, στον αυριανό πολίτη και κυβερνήτη, τη φράση του Πλούταρχου στη βιογραφία του Λυκούργου:

Τὸ γὰρ ὅλον καὶ πᾶν τῆς νομοθεσίας ἔργον εἰς τὴν παιδείαν ἀνῆψε.

Και αφού μάθει το μέγα καλό και πρώτο της παιδείας, τότε ένα θάχει στο νου του. Να «λαφοκυνηγήσει στα όρη τη γνώση, την τιμή, την ειλικρίνεια στην πηγή και τη βάση».
Έτσι θα ξεχρεώσει.   

Liantinis.org

0 “Marinaleda: Una Utopia Hacia la paz! Χωρίς παπάδες και χωροφύλακες… (Δόξα τω Θεώ!)

 Η πολιτική δημοκρατία χωρίς οικονομική δημοκρατία είναι ένα πολύ μεγάλο ψέμα ...  >>>
 

«Η οικονομική κρίση είναι μια μεγάλη απατεωνιά, η μεγαλύτερη στην ιστορία του καπιταλισμού. Το ΔΝΤ είναι μια σπηλιά με ληστές. Αυτοί είναι οι φταίχτες για ό,τι γίνεται - για την ανισότητα που υπάρχει στον κόσμο», υποστηρίζει ο Ισπανός Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, ο επί 31 χρόνια κομμουνιστής δήμαρχος της Μαριναλέντα.

Ενώ εδώ η Κυβέρνηση ετοιμάζεται να εφαρμόσει το πλεόν καταστροφικό και αντιδημοκρατικό σχέδιο της με τον “Καλλικράτη”, η ιστορία ενός χωριού της Ισπανίας μας δείχνει τι θα μπορούσαμε να κάνουμε αν τολμούσαμε…

Τέτοια φαινόμενα φοβούνται προφανώς οι κρατούντες και θέλουν να στερήσουν από τους πολίτες την οποιαδήποτε δυνατότητα ελέγχου της εξουσίας.

Ας πάμε, όμως, στη Μαριναλέντα:

-Να πεις για τη μηδενική ανεργία;

-Να αναφερθείς στην εργάσιμη ημέρα των 6 1/2 ωρών;

-Να αναφερθείς στις δίκαιες αμοιβές για όλους;

-Να πεις για τα 12 ευρώ το μήνα που πληρώνουν οι γονείς για τον παιδικό σταθμό;

-Να αναφερθείς στην άμεση δημοκρατία που εφαρμόζεται;

-Να μιλήσεις για το ότι δεν υπάρχει αστυνομία;               

 Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο  ΕΔΩ:
  

ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ = εδώ το ψέμα αληθεύει επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του χωριού και θα μείνετε έκπληκτοι:  (http://www.marinaleda.com)

Δείτε επίσης :

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ 

Ο JUAN MANUEL SANCHEZ GORDILLO ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ. ΟΣΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΠΡΟΣΕΛΘΕΤΕ

Δείτε την συνέντευξη από την Πετρούπολη:

Juan Manuel Sanchez Gordillo In Athens - 01/09 

Διαβάστε επίσης:

 

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

 Συνέντευξη στο μπλογκ μας του δημάρχου της Μαριναλέντα

 

0 ΕΚΤΑΚΤΟ BOB CHAPMAN: Εξέγερση του λαού ενάντια στον ΓΑΠ, τέλος του μήνα...

Από

Έξω τα Λαμόγια από τη ζωή μας

Από πού ξεκίνησε η είδηση ; Ο παρουσιαστής λέει ότι ή είδηση ξεκινά από τους πάμπλουτους μεγαλοβιομήχανους , εφοπλιστές κ.λ.π που παρευρέθησαν στους γάμους του πρίγκιπα Νικολάου και σίγουρα οι πληροφορίες τους δεν προέρχονται από εσένα ή από μένα, ούτε από επαναστάτες της πένας, της φωνής και της διαδήλωσης...

Προφανώς αν υπάρχει κάποια δόση αλήθειας στην είδηση,αυτή αφορά κάποιες δικές τους πρωτοβουλίες ή πηγές που ενδιαφέρονται για ανατροπή της κυβέρνησης για τα δικά τους συμφέροντα,τα εντελώς αντίθετα και ενάντια στα δικά μας λαϊκά συμφέροντα .
Η δεύτερη πηγή της σχετικής είδησης κατά τον σχολιαστή πάντα, είναι όπως λέει, - ένα άτομο που δουλεύει σαν φύλακας στην πρεσβεία; -στην Αθήνα–(πραγματικά πολύ αξιόπιστη πηγή!?) και τι .........του έγραψε ο φύλακας; «….. καθόμαστε σε αναμμένα κάρβουνα … περιμένουμε πραξικόπημα και ελπίζουμε να γίνει χωρίς να χυθεί αίμα».ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ γράφει, δεν γράφει για λαϊκή εξέγερση...           Και τα πραξικοπήματα γίνονται κατά κανόνα από ανθρώπους του συστήματος, για να σωθεί το σύστημα , δεν γίνονται από το λαό...

Όλα τα άλλα όσα ακούγονται στο βίντεο είναι λόγια του αέρα του σχολιαστή που εκφράζουν βέβαια την αγανάκτησή και την απελπισία του λαού μας , ενδεχόμενα όμως τον προετοιμάζει και για να αποδεχτεί πιθανό Πραξικοπηματία . Σίγουρα και καταφανώς πάντως , δεν προσδοκά , δεν προετοιμάζει δεν προτρέπει ούτε καν προδιαθέτει το λαό για να εξεγερθεί ούτε καν να αντιδράσει.

Έπαθα, έμαθα και θυμάμαι . Θυμάμαι το καλοκαίρι του 1974 καθώς οι Τούρκοι είχαν πατήσει την Κύπρο , με τον Ελληνικό λαό αγανακτισμένο απελπισμένο και λουφαγμένο περισσότερο από ότι σήμερα , και ενώ ο Ιωαννίδης ήταν πανίσχυρος δικτάτορας στην Ελλάδα , διάβασα ή άκουσα (δεν θυμάμαι καλά πλέον σήμερα) την είδηση ότι …. «Ο Κίσινγκερ ανακοίνωσε πως αναμένετε αλλαγή Κυβέρνησης στην Ελλάδα» Αυτό μόνο ! Και ως εκ θαύματος σε λίγες μέρες ο πανίσχυρος δικτάτορας ο Ιωαννίδης έπεσε . Έτσι απλά χωρίς λαϊκές εξεγέρσεις , χωρίς διαδηλώσεις και αίματα μας ήλθε , μετά φανών και λαμπάδων , (κυριολεκτώ) ο Εθνάρχης . Ομολογώ , και να το παραδεχτώ αυτό , ότι γύρισε κάπως αλλαγμένος , με ένα Ευρωπαϊκό λούστρο πάνω του . {Ελληνίδες και Έλληνες (πρώτα οι κυρίες )εκεί το έμαθε αυτό} . Κάτι είχε ωφεληθεί από τη συναναστροφή του με τον Ζισκάρ . Μάζεψε λοιπόν τότε υπό τη σκέπη της Νέας Δημοκρατίας του τους πολιτικούς της παλιάς ΕΡΕ και τους αποστάτες της Ένωσης Κέντρου , τους νεκρανάστησε και μέσω αυτών στη συνέχεια διέσωσε το σύστημα . Αυτό το περίφημο σύστημα των αρπαχτών που έκαναν προ χούντας οι κατέχοντες , δίνοντας ένα κάτι τι στο κράτος και άλλο ένα κάτι τι στους πολιτικούς . Τη νέα περίοδο που άρχισε από τότε και που κρατά μέχρι της μέρες μας με τους ίδιους κατέχοντες και με τους παλιούς και τους νέους πολιτικούς κάτι άλλαξε και την είπαν μεταπολίτευση . Στην περίοδο αυτή αφού εκείνοι που είχαν κάνει προ χούντας τις αρπαχτές αλλά και όσοι τους βοηθούσαν να τις κάνουν όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν αλλά αντίθετα βρέθηκαν ξανά στις κορυφές της εξουσίας αποθρασύνθηκαν . Τώρα πλέον το κράτος δεν έπαιρνε τίποτα και το κάτι τι που έδιναν παλιά στο κράτος οι κατέχοντες πέρασε και αυτό στις τσέπες των επιτήδειων. 
Το κράτος επιβίωνε πλέον μόνο με δανεικά και με τους φόρους των μισθωτών .

0 Κρισναμούρτι,συνέντευξη με τον Μπέρναρντ Λέβιν...

Ο Μπέρναρντ Λέβιν, ο διάσημος δημοσιογράφος και τηλεπαρουσιαστής, στις δεκαετίες ’70 και ΄80, γνωστός για το πνεύμα αντιλογίας που τον διέκρινε,  παίρνει συνέντευξη από τον Κρισναμούρτι, στο Σχολείο στο Μπρόκγουντ Παρκ στην Αγγλία, στη διάρκεια της εκπομπής του, «Οι συνεντεύξεις του Λέβιν», στις 20 Ιουνίου του 1981.

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ