Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019

0 Συντάξεις: Η αποθέωση της υπέρτατης βλακείας

Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος Ph.D
Πριν λίγα χρόνια κατέβηκαν σε πορεία διαμαρτυρίας, κατά του νέου τότε ασφαλιστικού νομοσχεδίου, οι κατά τεκμήριο πλέον μορφωμένες επαγγελματικές τάξεις τις χώρας. 
Οι γιατροί, οι δικηγόροι, οι μηχανικοί και τέλος πάντων οι επαγγελματίες που είναι απόφοιτοι των ΤΕΙ και των Ανωτάτων Εκπαιδευτηρίων του Κράτους. 
Η συγκέντρωση όλων αυτών των εκπαιδευμένων ανθρώπων στους δρόμους ονομάστηκε ‘η διαδήλωση της γραβάτας’. 



Συνθήματα: ‘κάτω τα χέρια από τις συντάξεις’, ‘όχι άλλες περικοπές στις συντάξεις’, ‘όχι διάλυση των επικουρικών ταμείων’ και άλλα παρόμοια.
Πρέπει να πω ευθύς εξ αρχής ότι τα συνθήματα με παραξένεψαν και με ανησύχησαν.

Τα συνθήματα ήσαν εκτός πνεύματος ευρώ, με την έννοια ότι σε μια χώρα, χρήστη ξένου νομίσματος, του ευρώ, κανένα σύστημα ασφάλισης ή αμοιβής δεν είναι εγγυημένο. Κατά συνέπεια, τι έννοια είχαν αυτά τα συνθήματα.
Αυτό έπρεπε να το γνωρίζουν οι μορφωμένοι διαδηλωτές, που στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι με το ευρώ και το στηρίζουν ως μέρος της αξιοπρέπειας τους. Προφανώς δεν γνώριζαν με είχαν μπλέξει.
Έχει ενδιαφέρον να δούμε τους διαδοχικούς συλλογισμούς που καταλήγουν σε αυτό το συμπέρασμα, δηλαδή κανένα σύστημα ασφάλισης ή αμοιβής δεν είναι εγγυημένο με το ευρώ.

Το οικοδόμημα του ευρώ, στηρίχτηκε στην διαπίστωση των τραπεζιτών, των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και των πολιτικών της αριστεράς στις ευρωπαϊκές αναζητήσεις τους, ότι το επικυρίαρχο τότε κεϋνσιανό κράτος πράττει αντιφατικά αναλαμβάνοντας τα καθήκοντα από την μια, να διατηρεί και να δημιουργεί τους όρους κερδοφόρας συσσώρευσης κεφαλαίου για τους καπιταλιστές, και από την άλλη, να δημιουργεί και να διατηρεί και όρους κοινωνικής αρμονίας, μέσω της πλήρους απασχόλησης.

Αυτό συνεπάγεται εξαιρετικά υψηλές δαπάνες, τις οποίες το κράτος μπορεί να εξασφαλίσει μόνο μέσω μιας διαρκώς αυξανόμενης φορολογίας και δανεισμού, με αποτέλεσμα να προκύψει κρίση. Προσθέτοντας στο παραπάνω σκεπτικό και την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μέσα στην ευρωζώνη και την παγκοσμιοποίηση, δημοσιονομικά είναι αδύνατον το εθνικό κράτος να δαπανά και να διατηρεί την πλήρη απασχόληση.
Δεδομένης αυτής της ερμηνείας, ο αποκλεισμός του κράτους από την έκδοση νομίσματος, ήταν κατ’ ανάγκη το επόμενο βήμα για την ολοκλήρωση της ΕΕ.

Η έκδοση και η διαχείριση του χρήματος ανετέθη στην ΕΚΤ, έναν υπερεθνικό ιδιωτικό οργανισμό. Υπέρτατο καθήκον αυτού του οργανισμού είναι η διατήρηση της αξίας του ευρώ χωρίς καμία πολιτική παρέμβαση.

Αφού το χρήμα έγινε ιδιωτικό επόμενο βήμα ήταν και τα κράτη να γίνουν ιδιωτικά. 

Αυτό σημαίνει ότι τα κράτη μέλη, θα πρέπει να απέχουν από την δημιουργία χρήματος, να έχουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και να ασκούν εισοδηματική πολιτική που δεν θα προκαλεί πληθωρισμό.
 Εφ’ όσον έχουν δανειακές ανάγκες, θα πρέπει σαν ιδιωτικές εταιρείες ή σαν νοικοκυριά να προσφεύγουν στο Τραπεζικό σύστημα, ικανοποιώντας τα κριτήρια των τραπεζών για δανεισμό.
Συνοψίζοντας, σε ένα τέτοιο τοπίο, η πολιτική είναι απούσα αφού το επικυρίαρχο κράτος δεν μπορεί να ασκήσει καμία πολιτική (δημοσιονομική, νομισματική, εισοδηματική συναλλαγματική, εμπορική), ερήμην της ΕΚΤ.
Με άλλα λόγια οι πολιτικοί και οι λαοί είναι υπόδουλοι στους διεθνείς κατόχους κεφαλαίων. Η χρήση του ευρώ απαιτεί διαρκή λιτότητα και υψηλή ανεργία.
Η πραγματική αξία του ευρώ στηρίζεται στον αποθησαυρισμό του και όχι στη δαπάνη του.
Δηλαδή πλήρης απασχόληση και ευρώ είναι αμοιβαίως αποκλειόμενες έννοιες.

Ας δούμε τώρα τον αντίκτυπο των παραπάνω στο ασφαλιστικό. 
Δεδομένου ότι η αξία του ευρώ είναι συνδεδεμένη με ένα ποσοστό ανεργίας, που ποικίλει από χώρα σε χώρα, ανάλογα με την παραγωγικότητα της, το πρώτο χτύπημα στο ασφαλιστικό είναι η διαρκής ανεργία για την προστασία της αξίας του ευρώ.

Πέραν αυτού υπάρχει ένας δείκτης που λέγεται δείκτης αλληλεξάρτησης των γενεών (=dependency ratio). Αυτός ο δείκτης μας δίνει το βαθμό εξάρτησης εκείνων που είναι από 65 ετών και πάνω και εκείνων που είναι από 1-15 ετών, από αυτούς που είναι από 15-65 ετών. Δηλαδή [{(πληθυσμός από 1-15 ετών) + (πληθυσμός από 65-και άνω)}/ (πληθυσμός από 15-65) ] x 100.

Αν προσθέσουμε στον αριθμητή του δείκτη, φοιτητές, ανέργους, ημιαπασχολούμενος και άλλους ανήμπορους προς εργασία που είναι μεταξύ 15-65, έχουμε μια καλή εικόνα για την σχέση των οικονομικά ενεργών και μη.
Όσο αυτός ο δείκτης μεγαλώνει, δεδομένου ότι οι χώρες της ευρωζώνης έχουν δημοσιονομικούς περιορισμούς, οι νεοφιλελεύθεροι τρελαίνονται.
Αν ο δείκτης μεγαλώνει (οι μη εργαζόμενοι αυξάνονται) σημαίνει ότι το κράτος θα εισπράττει λιγότερους φόρους και από την άλλη οι εργαζόμενοι θα πρέπει να φορολογηθούν πιο πολύ για να στηρίξουν τους μεγάλους και μικρούς της οικονομίας, που πιθανότατα θα οδηγήσει το κράτος σε νέα ελλείμματα, σε νέους φόρους και νέο δανεισμό.
 Έτσι αρχίζουν οι ανόητες προτάσεις, η κοινωνική ασφάλιση να ιδιωτικοποιηθεί (δεν έχουν ιδέα πως το σύστημα λειτουργεί) ή για να βελτιωθεί ο δείκτης να εισάγουμε ξένους εργάτες. Ας αφήσουμε αυτές τις ανοησίες κατά μέρους.
Το πρόβλημα λοιπόν στη σκέψη τους είναι ‘χρηματοδοτικό’.
Πως θα εξασφαλίσουμε χρήματα για τους νέους και τους συνταξιούχους να μπορούν να αγοράζουν υπηρεσίες και προϊόντα στο μέλλον.
Με βάση αυτό το σκεπτικό το πρόβλημα το κάνουν χειρότερο.
Η σκέψη και η πράξη που ακολουθεί είναι του τύπου ‘κατά συνέπεια η κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει δραστικές μειώσεις στις δαπάνες της, να αυξήσει του φόρους, να μειώσει τις παρούσες συντάξεις, να διαλύσει τα επικουρικά ταμεία έτσι ώστε να συσσωρευτούν κεφάλαια για το μέλλον’.
Αυτό το τελευταίο είναι η αποθέωση της υπέρτατης βλακείας. 
Δηλαδή με στόχο να αποταμιεύσουμε κεφάλαια για ένα καλύτερο μέλλον, κόβουμε τις σημερινές δαπάνες γενικώς, με αποτέλεσμα να μειώνουμε το ΑΕΠ, να αυξάνουμε την ανεργία. Ενώ ο στόχος είναι να πάμε στο μέλλον πλουσιότεροι πηγαίνουμε φτωχότεροι και με τους νέους εκείνης της εποχής αμόρφωτους τουλάχιστον παραγωγικά.

Μας πως μπλέξαμε έτσι; Μπλέξαμε λόγω ευρώ. 

Είπαμε το ευρώ αντλεί την αξία του από την σπανιότητα του.
Για να έχουμε όμως ανάπτυξη, προηγούνται οι δαπάνες που δημιουργούν αποταμιεύσεις στο τέλος, και όχι οι αποταμιεύσεις που δημιουργούν φτώχεια.
Αυτή όμως είναι η φιλοσοφία του ευρώ. Η άξια του ευρώ προηγείται. Και έτσι μπλέξαμε. Συντάξεις και ευρώ δεν μπορούν να συνυπάρξουν.
Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι όλα αυτά τα κεφάλαια που θα μαζεύονται, αλλά που κάθε χρόνο θα λιγοστεύουν λόγω πτώσης του ΑΕΠ, θα τα έχουμε επενδύσει σε ασφαλή ομολόγα κάποιας αξιόπιστης ξένης χώρας (αλήθεια, σήμερα τα χρήματα των ασφαλισμένων που επενδύονται;), αυτά θα εξαφανιστούν, όπως το βραστό νερό στην κατσαρόλα. Σε μια χώρα που δεν παράγει, τα κεφάλαια αυτά θα τα εξατμίσει ο πληθωρισμός.
Άρα το ασφαλιστικό πρόβλημα δεν έχει σχέση με την χρηματοδότηση του, όπως αυτοί της ‘πρώτης φοράς αριστεράς’ μας λένε, μαζί με τους άλλους τους ευρωχτυπημένους και με τους σοφούς τους. Είναι θέμα της πραγματικής οικονομίας.
 Έχει να κάνει με τις παραγωγικές δαπάνες μιας χώρας που εκδίδει το δικό της νόμισμα.
Ας έχουμε κατά νου, στο οποίο δεν χωρά αμφισβήτηση, ότι μια χώρα που εκδίδει το δικό της νόμισμα ποτέ δεν πτωχεύει και ότι έχει απεριόριστη δυνατότητα δαπάνης, δηλαδή να αγοράσει οτιδήποτε μπορεί να παραχθεί στη χώρα σε κατάσταση πλήρους απασχόλησης. Αυτό το κάνει με απλό τρόπο. Πληκτρολογεί χρήμα στους λογαριασμούς των πολιτών της. Τόσο απλά γίνεται.
Δεδομένου αυτού, όταν μια χώρα φαίνεται ότι θα έχει πρόβλημα με τον δείκτη αλληλεξάρτησης των γενεών στο μέλλον, χαράσει από τώρα εκείνη την οικονομική πολιτική έτσι ώστε, οι δαπάνες της από σήμερα, να δημιουργούν εκείνες τις συνθήκες, που οι εργαζόμενοι στο μέλλον να μπορούν να παράγουν σε καθεστώς πλήρους απασχόλησης και να ικανοποιούν τις ανάγκες όλου του πληθυσμού εκείνης της εποχής.
Με άλλα λόγια δεν περικόπτεις δαπάνες για την παιδεία, γιατί στο μέλλον θα έχεις εργατικό προσωπικό και ελάχιστο επιστημονικό προσωπικό χωρίς γνώση και τεχνολογία για να ‘τρέξουν’ την οικονομία της εποχής τους.
Άρα όλοι πρέπει να κατανοήσουν ότι το πρόβλημα με τους συνταξιούχους δεν είναι πρόβλημα που έχει σχέση με την χρηματοδότηση τους. Το επικυρίαρχο κράτος κάθε πρώτη του μηνός έχει την δυνατότητα να ‘βάζει’ όσα χρήματα απαιτούνται να ζουν μια καλή ζωή.

Το θέμα είναι αν η χώρα θα παράγει και τότε το ερώτημα γίνεται πολιτικό με την έννοια, πόσα αγαθά θα δώσουμε για κατανάλωση στους συνταξιούχους; Πόση υγεία; Πόσες διακοπές; Πόσα ρούχα; Πόση ενέργεια; Πόσο πολιτισμό; και οτιδήποτε άλλο.

 Όλα αυτά συνιστούν το πραγματικό κόστος για μας, και όχι τα χρήματα που δεν είναι τίποτα άλλο παρά αριθμοί σε λογαριασμούς τραπεζών.

Δυστυχώς έχουμε να κάνουμε με πολιτικές ηγεσίες στη χώρα μας που έχουν παντελή έλλειψη γνώσης για το πώς το νόμισμα λειτουργεί στην οικονομία.
 Έτσι ζούμε στο ψεύδος και στο φόβο του ευρώ, με όλες τις καταστροφές που μας έχει επιφέρει ως σήμερα, και που δεν θα έχουν τελειωμό απ ότι φαίνεται, αν σθεναρά δεν αντιδράσουμε σε αυτή την λαίλαπα των ευρωδούλων. 

Yποψιάζομαι πια ότι είναι ιδιοτελείς με πολύ ύπουλο τρόπο. Πιθανολογώ ότι είναι ‘πολλά τα λεφτά’ κάτω από το τραπέζι.
Νομίζω ότι η παρουσίαση ήταν ξεκάθαρη.
Ευρώ και συντάξεις είναι παραμύθι. Δραχμή, συντάξεις και αξιοπρεπής βίος είναι στόχος εφικτός.

New York 30-5-2019
spyridonstalias@hotmail.com

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018

0 Η Ριχαρδιανή οικονομική σχολή και ο ΣΥΡΙΖΑ




 Μέχρι στην Βουλή έφθασε το θέμα των ημερών, η σύλληψη του «βασιλιά» των ενεχυροδανειστηρίων Ριχάρδου. Όπως δήλωσε και ο πρωθυπουργός, «συλλάβαμε τον Ριχάρδο, που ρήμαξε τον κόσμο στα χρόνια της κρίσης». Ομολογουμένως έξυπνη επικοινωνιακή πολιτική, που έχει σαν στόχο να ρίξει την κρίση σε ορισμένα λαμόγια, και να αναγορεύσει την κυβέρνηση στο ρόλο του «απελευθερωτή».


Καλώς συνελήφθη και μάλιστα καθυστερημένα, αλλά κατά βάθος η «ριχαρδιανή» οικονομική σχολή βασιλεύει και χωρίς τον «βασιλιά» της. 







Πρώτον, ο Ριχάρδος δεν συνελήφθη γιατί ρήμαξε την Ελλάδα, αλλά για λαθρεμπόριο χρυσού, φοροδιαφυγή και ενδεχόμενη αποδοχή κλοπιμαίων από συμμορία. Τα ενεχυροδανειστήρια είναι πολλαπλάσια από τα 88 του Ριχάρδου και συνεχίζουν την δράση τους. Μια αριστερή κυβέρνηση θα έκλεινε τα ενεχυροδανειστήρια ή τέλος πάντων θα έκανε νομοθετική παρέμβαση για να κάνει ασύμφορη την λειτουργία τους.

Δεύτερον, ακόμη και αν μια κυβέρνηση δεν θέλει να προβεί σε νομοθετική απαγόρευση των ιδιωτικών ενεχυροδανειστηρίων ή να τους κάνει την λειτουργία ασύμφορη, θα μπορούσε να προάγει παραπλήσιους κρατικούς θεσμούς ώστε να διευκολύνει τον κόσμο που ζορίζεται στην κρίση. Μάλιστα υπάρχει ένας τέτοιος θεσμός και είναι το Ταμείο Παρακαταθηκών κ Δανείων.

Τι έκανε όμως η κυβέρνηση;

Λοιπόν η κυβέρνηση όχι μόνο επεξέτεινε το ρόλο του Ταμείου, αλλά προσπαθεί να το μετατρέψει σε Τράπεζα. Επιπλέον δε, φρόντισε και 50.000 δάνεια με στεγαστικά Δημοσίων Υπαλλήλων, να τα τιτλοποιήσει και να τα διαθέσει σε funds του Εξωτερικού!

Τρίτο θέμα είναι η νομιμοποίηση της «ριχαρδιανής σχολής» σε επίπεδο χώρας.

Τα ενεχυροδανειστήρια ως γνωστό παίρνουν τα κοσμήματα και τα κινητά περιουσιακά στοιχεία του στριμωγμένου οικονομικά, είτε σαν υποθήκη με τσουχτερό επιτόκιο είτε εκποιώντας τα μισοτιμής.

Η δημιουργία του Υπερταμείου όπου υποθηκεύτηκε όλη η περιουσία του Δημοσίου, και η οποία θα εκποιηθεί «μισοτιμής» δεν είναι τίποτα άλλο από την μετατροπή της κυβέρνησης σε «κρατικό Ριχάρδο».

Τέλος, επειδή συμμεριζόμαστε απόλυτα την κοινωνική ευαισθησία του πρωθυπουργού ενάντια σε αυτούς που «ρήμαξαν τον κοσμάκη», δεν έχουμε παρά να χαιρετίσουμε την μεταφορά των 2 μέγα – καζίνο μέσα στον ιστό της Αθήνας, και την νομιμοποίηση της ίδρυσης καταστημάτων τζόγου σε κάθε γειτονιά (τα γνωστά φρουτάκια) στα πλαίσια της αναπτυξιακής πολιτικής.

 Απέναντι σε αυτή την πολιτική, που προσπαθεί να εξωραϊστεί με επικοινωνιακά τρυκ, η απουσία της παρέμβασης μιας άλλης Αριστεράς είναι το ζητούμενο.

 Αλλιώς θα αφήνουμε την συζήτηση εντός μιας ελεγχόμενης κόντρας μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ,
 που θα έχει σαν επίδικο αν έπρεπε ο πρωθυπουργός να αναφέρει το όνομα του Ριχάρδου στη Βουλή, γιατί πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας!
 Δυστυχώς σύντροφοι δεν δείξαμε ούτε δείχνουμε σωστά πολιτικά αντανακλαστικά τόσο σε κινηματικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο.
Χρόνια τώρα βλέπαμε τα ενεχυροδανειστήρια στην γειτονιά μας, αλλά δεν πήραμε κάποια πρωτοβουλία να τα κλείσουμε με κινηματικούς όρους.
 Δεν σκεφθήκαμε εναλλακτικές προτάσεις απέναντι σε φαινόμενα έλλειψης ρευστότητας των νοικοκυριών, που ήρθε να καλύψει η «αγορά» με τα ενεχυροδανειστήρια. Ακόμα και τώρα, προεκλογικές σκοπιμότητες δεν αφήνουν να οργανωθεί ένα πιο στιβαρό κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς, που θα γιγαντωθούν ενόψει της μεταφοράς χιλιάδων δανείων στους σύγχρονους μαυραγορίτες, δηλαδή τα Funds, διαδικασία που έχει την πλήρη συναίνεση ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ και ΕΕ.
Ωραία πλάκα κάνουμε για τον Ριχάρδο στα πληκτρολόγιο, αλλά μάλλον χρειάζεται να δούμε και διαφορετικά την παρέμβαση μας.
                                                                                                                                Πηγή

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2018

0 Δικαιοσύνη και Φασισμός

Στο εδώλιο δεν κάθισε ποτέ η «Krupp» που τροφοδοτούσε όλη την πολεμική μηχανή του Χίτλερ, αλλά και που τα εργοστάσιά της όλως περιέργως έμεναν ανέπαφα όταν οι Αμερικάνοι ισοπέδωναν το Έσσεν.
Στο εδώλιο δεν κάθισε η «Deutsche Bank» που χρηματοδότησε τη δημιουργία και λειτουργία των ναζιστικών φούρνων του Αουσβιτς.

Στο εδώλιο δεν κάθισε η «Siemens». που έλυνε και έδενε επί φασίστα Μεταξά.
Με πρόταση και χρηματοδότηση του επικεφαλής της «Siemens» στην Αθήνα, συγκροτήθηκαν τα Τάγματα Ασφαλείας το 1943.

Στο εδώλιο δεν κάθισαν οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι οικονομικοί στυλοβάτες του φασιστικού καθεστώτος Μεταξά που όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα παρέδωσε τους Έλληνες πολιτικούς κρατούμενους στην Γκεστάπο για να μεταφερθούν στα Νταχάου και στα Άουσβιτς.

Στο εδώλιο δεν κάθισαν οι 25 από τους μεγαλύτερους βιομηχάνους της Γερμανίας, αυτοί που το 1933 τροφοδότησαν το αποκαλούμενο και «Ταμείο του Χίτλερ» με το αστρονομικό για την εποχή ποσό των 3 εκατ. μάρκων. Ήταν στις εκλογές του '33 που οι Ναζί πήραν το 44% των ψήφων.

Στο εδώλιο δεν κάθισε η ελβετική «Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών».
Ο πρόεδρος της, ο τραπεζίτης Σαχτ, ήταν ο υπουργός Οικονομικών του Χίτλερ από το 1934.

Στο εδώλιο δεν κάθισε η «Φάρμπεν» που κατασκεύασε το Κυκλώνιο Β. Ήταν το αέριο που χρησιμοποιήθηκε για την εξόντωση χιλιάδων ανθρώπων στα κρεματόρια. Ένα από τα ονόματα με τα οποία κυκλοφορεί σήμερα η «Φάρμπεν» είναι «Bayer»

Στο εδώλιο δεν κάθισαν οι 45 από τους μεγαλύτερους Γερμανούς βιομήχανους που στις επιχειρήσεις τους στέλνονταν για καταναγκαστική εργασία οι κρατούμενοι από το Μαουτχάουζεν.

Στο εδώλιο δεν κάθισαν:
Η αμερικανική πολυεθνική «ΙΒΜ».
Η οργάνωση των 78 ναζιστικών στρατοπέδων εξόντωσης έγινε με τεχνολογία της «ΙΒΜ».
Ο πρόεδρος της «ΙΒΜ», ο Τ. Watson, τιμήθηκε από το Γ’ Ράιχ με το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού της Γερμανικής Τάξης του Αετού, το 1937. Ήταν η μεγαλύτερη τιμή που μπορούσε να αποδώσει το ναζιστικό καθεστώς σε μη Γερμανό πολίτη.

Η «Standard Oil».
 Η «Standard Oil», των συμφερόντων Ροκφέλερ, στη διάρκεια του πολέμου, εκτός από τους συμμάχους προμήθευε με καύσιμα και τον Αξονα.

Η «General Motors».
 Χιλιάδες θωρακισμένα αυτοκίνητα, φορτηγά και τανκς για τον γερμανικό στρατό κατασκευάστηκαν από την «General Motors».
 «Ό,τι συμφέρει την «General Motors» συμφέρει την Αμερική», έλεγε ο Αϊζενχάουερ. Το αμερικανικό κράτος αποζημίωσε με 33 εκατ. δολάρια την «General Motors» για τις ζημιές που υπέστησαν τα εργοστάσια της σε Γερμανία και Αυστρία στον πόλεμο. Ήταν τα εργοστάσια που κατασκεύαζαν τανκς για τον Χίτλερ.

Η «Ford».
Το 1/3 των φορτηγών της Βέρμαχτ το κατασκεύασε η αμερικανική πολυεθνική «Ford». Οι μισοί «εργαζόμενοι» της εταιρείας ήταν σκλάβοι από στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο πρόεδρος της «Ford», ο «κύριος» Ford, το 1938 γιόρτασε τα 75α γενέθλιά του παραλαμβάνοντας από τους Γερμανούς πρόξενους στο Ντιτρόιτ το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού της Γερμανικής Τάξης του Αετού.

Η τράπεζα «UBC».
 Ήταν από τους μεγαλύτερους χρηματοδότες του ναζιστικού καθεστώτος. Πρόεδρος της ήταν ο «κύριος» Πρέσκοτ Μπους.
Πατέρας και παππούς δυο αμερικανών προέδρων.
Κανένα από τα στελέχη των εταιρειών δυτικών συμφερόντων δεν τιμωρήθηκε μετά τον πόλεμο για τις σχέσεις του με τον ναζισμό. Τα αδικήματά τους παραγράφηκαν.
Το φρόντισε ο κύριος John McCloy.
 Ήταν ο Ύπατος Αρμοστής των ΗΠΑ στη Γερμανία μετά τον πόλεμο. O McCloy ήταν από το 1947 ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας. Πριν ως νομικός εκπροσωπούσε τα συμφέροντα των Ροκφέλερ και της τράπεζας «Chase Manhattan».

Ο κατάλογος είναι μακρύς και το συμπέρασμα ασφαλές:
Από το εδώλιο λείπουν όλοι αυτοί που είναι δίπλα, πίσω και κυρίως πάνω από τους «Χίτλερ».
Λείπουν τα μονοπώλια και όλοι αυτοί που κάνουν κουμάντο σε ένα σύστημα που είτε με φασισμό είτε χωρίς φασισμό, είτε με κοινοβούλιο είτε χωρίς κοινοβούλιο, έχει πάντα το ίδιο όνομα.
Λέγεται καπιταλισμός...

(Από την «Ανάκριση»,του Πέτερ Βάις )

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

0 Accidental Anarchist



Ο Carne Ross ήταν ένας υψηλόβαθμος κυβερνητικός υπάλληλος,
ένας διπλωμάτης καριέρας που πίστευε ότι η Δυτική Δημοκρατία 
μπορεί να σώσει τους πάντες. 
Δουλεύοντας όμως μέσα στο σύστημα είδε απο πρώτο χέρι 
 πόσο μπορεί να σε φθείρει η εξουσία και άρχισε να αναρωτέται 
αν υπάρχει κάποιο καλύτερο σύστημα από αυτό που γνώρισε. 

Για τον Carne υπάρχει και είναι η  Aναρχία

Carne Ross, Michael Premo, Noam Chomsky
Rory Stewart, Tammy Shapiro

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

0 Libertarias / Ελευθεριακές





Σε έναν κόσμο ειδωμένο μέσα από τα μάτια των ανδρών, η ιστορία δε θα μπορούσε παρά να
καταγράφεται από αυτή τη σκοπιά.
Με τον ίδιο τρόπο ακόμα και η ιστορία η γραμμένη «από τα κάτω», η ιστορία των επαναστάσεων και των κοινωνικών αντιστάσεων, αγνοεί σκόπιμα ή μη, τις γυναίκες.
Αυτές που επέλεξαν τον αγώνα κινούμενες από την ανάγκη για την ελευθερία, οπλισμένες με την
οργή τους ενάντια στους καταπιεστές που δεν έχουν ούτε φύλο ούτε φυλή,
μόνο το ίδιο λαίμαργο βλέμμα του κατακτητή.




Η ταινία αυτή «Ελευθεριακές» (μεταφράζεται στα ελληνικά επακριβώς) προβλήθηκε σε διάφορες καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενα πάρκα,είναι μία σπάνια ταινία παραγωγής 1996 που δεν βρίσκεται στα ελληνικά βιντεοκλάμπ και παρουσιάζει τη δράση των γυναικών στις γραμμές των
αναρχικών κατά τον Ισπανικό εμφύλιο.


Πρέπει να αναφερθεί ότι η προσπάθεια στην μετάφραση ήταν από συντρόφους
αναρχικούς από την
ΕΣΕ (Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση) και από
πρωτοβάθμια σωματεία στους οποίους αξίζουν πολλές ευχαριστίες.

 

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

0 - CBD - Κανναβιδιόλη


 

                 5 πράγματα που δεν ξέρατε για την 

                              CBD-Κανναβιδιόλη

   H CBD ή κανναβιδιόλη, αλλάζει τη συζήτηση γύρω από τη χρήση της κάνναβης ως φάρμακο.

Οι περισσότεροι έχουν ακούσει για την THC, η οποία είναι η κύρια ψυχοδραστική ουσία στη κάνναβη. Όμως, πρόσφατα, η προσοχή έχει στραφεί σε μια άλλη ένωση στη κάνναβη που ονομάζεται CBD .
Ενώ οι γιατροί ίσως ανησυχούσαν στο παρελθόν για ορισμένες παρενέργειες της THC, η CBD δεν φαίνεται να παρουσιάζει αυτό το πρόβλημα. Από την άλλη πλευρά, τα στοιχεία των ιατρικών ιδιοτήτων της CBD συνεχίζουν να αυξάνονται.

1. Η CBD είναι ένα βασικό συστατικό της κάνναβης
Η CBD είναι μια απο τις 60 ενώσεις που βρίσκονται στην κάνναβη που ανήκουν σε μια κατηγορία μορίων, αυτή των κανναβινοειδών. Από αυτές τις ενώσεις, η THC και η CBD είναι συνήθως παρούσες σε υψηλότερες συγκεντρώσεις, και ως εκ τούτου είναι πιο αναγνωρισμένες και πιο έυκολο να μελετηθούν.
Τα επίπεδα CBD και THC τείνουν να ποικίλουν μεταξύ των διαφόρων ποικιλιών κάνναβης. Η κάνναβη που καλλιεργείται για ψυχαγωγικούς σκοπούς συχνά περιέχει περισσότερο THC από CBD.
Ωστόσο, χρησιμοποιώντας τεχνικές επιλεκτικής αναπαραγωγής, οι παραγωγοί κάνναβης έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν ποικιλίες με υψηλά επίπεδα CBD και μηδενικά επίπεδα της THC. Αυτές οι ποικιλίες είναι σπάνιες, αλλά έχουν γίνει πιο δημοφιλείς τα τελευταία χρόνια.

2. Η CBD είναι μη ψυχοδραστική
Σε αντίθεση με την THC, η CBD δεν είναι ψυχοδραστική. Ενώ αυτό καθιστά τη CBD μια κακή επιλογή για τους χρήστες ψυχαγωγικής κάνναβης, απο την άλλη δίνει ένα σημαντικό πλεονέκτημα ως φάρμακο, αφού οι επαγγελματίες υγείας προτιμούν αγωγές με ελάχιστες παρενέργειες.
Η CBD είναι μη ψυχοδραστική, επειδή δεν δρα στις ίδιες οδούς όπως η THC και συγκεκριμένα στους υποδοχείς CB1, που είναι συγκεντρωμένοι κυρίως στον εγκέφαλο.
Μια έρευνα του 2011 που δημοσιεύθηκε στο Current Drug Safety καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η CBD «δεν παρεμβαίνει σε αρκετές ψυχοκινητικές και ψυχολογικές λειτουργίες.» Οι συγγραφείς προσθέτουν ότι πολλές μελέτες δείχνουν ότι η CBD είναι «ανεκτή και ασφαλής» ακόμη και σε υψηλές δόσεις.

3. Η CBD έχει ένα ευρύ φάσμα ιατρικών ιδιοτήτων
Αν και η CBD και η THC δρουν σε διαφορετικούς υποδοχείς του σώματος, φαίνεται να έχουν πολλά από τα ίδια ιατρικά οφέλη. 
Σύμφωνα με μια ανασκόπηση του 2013 που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Clinical Pharmacology, μελέτες έχουν δείξει ότι η CBD διαθέτει τις ακόλουθες ιατρικές ιδιότητες:

-Αντιεμετικές Επιδράσεις

-Καταστέλλει την αντισπασμωδική δραστηριότητα

-Καταπολεμά την ψύχωση

-Καταπολεμά φλεγμονώδεις διαταραχές

-Καταπολεμά νευροεκφυλιστικές ανωμαλίες

-Καταπολεμά τα καρκινικά κύτταρα και τον καρκίνο

-Καταπολεμά το άγχος και την κατάθλιψη

Δυστυχώς, τα περισσότερα από αυτά τα στοιχεία προέρχονται από προκλινικές μελέτες σε ζώα, δεδομένου ότι έχουν πολύ λίγες μελέτες επί της CBD έχουν διεξαχθεί σε ανθρώπους ασθενείς.
Αλλά μια φαρμακευτική ιδιότητα της CBD ανακαλύφθηκε πρόσφατα από μια φαρμακευτική εταιρεία με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο. Η εταιρεία GW Pharmaceuticals, τώρα χρηματοδοτεί κλινικές δοκιμές σε CBD ως θεραπεία για τη σχιζοφρένια και ορισμένους τύπους επιληψίας.
Ομοίως, μια ομάδα ερευνητών στο California Pacific Medical Center, με επικεφαλής τον Δρ Sean McAllister, έχει δηλώσει ότι ελπίζει να ξεκινήσει δοκιμές σε CBD ως θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

4. Η CBD μειώνει τις αρνητικές επιπτώσεις της ΤΗC
Η CBD φαίνεται να προσφέρει φυσική προστασία.
Πολυάριθμες μελέτες δείχνουν ότι η CBD ενεργεί για να μειώσει τα ψυχοδραστικά αποτελέσματα της THC.
Η CBD φαίνεται επίσης να εξουδετερώνει τις ύπνο-επαγωγικές επιδράσεις της THC, η οποία μπορεί να εξηγήσει γιατί ορισμένες ποικιλίες κάνναβης είναι γνωστό ότι αυξάνουν την εγρήγορση.
Τόσο η CBD και η THC έχουν βρεθεί ότι δεν παρουσιάζουν κανένα κίνδυνο θανατηφόρου υπερβολικής δόσης. Ωστόσο, για να μειώσει τις πιθανές παρενέργειες, χρήστες ιατρικης κάνναβης μπορεί να είναι σε καλύτερη θέση αν κάνουν χρήση κάνναβης με υψηλότερα επίπεδα της CBD.

5. Η CBD εξακολουθεί να είναι παράνομη
Ακόμα κι αν CBD δείχνει πολλές υποσχέσεις ως φάρμακο, παραμένει παράνομη σε πολλά μέρη του κόσμου. Η CBD ταξινομείται ως Schedule Ι των ναρκωτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Από την άλλη πλευρά, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων ενέκρινε πρόσφατα τη φαρμακευτική έκδοση της CBD σε παιδιά με σπάνιες μορφές επιληψίας. Το φάρμακο γίνεται από την GW Pharmaceuticals και ονομάζεται Epidiolex.
Σύμφωνα με την εταιρεία, το φάρμακο αποτελείται από «περισσότερο από 98 τοις εκατό της CBD, ίχνη ποσοτήτων ορισμένων άλλων κανναβινοειδών, και μηδέν THC.» Η GW Pharmaceuticals κάνει ένα άλλο φάρμακο της κάνναβης με την επωνυμία Sativex, το οποίο έχει εγκριθεί σε περισσότερες από 24 χώρες.


           Τι είναι το ενδοκανναβινοειδές σύστημα;

http://waves.pirateparty.gr/node/1220

                       '' Η αλήθεια για την Κάνναβη ''

 

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2016

1 ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΟΠΟΥΛΟΣ


 Ούτε ο ΑΚΗΣ δεν έλεγε τέτοιες ηλίθιες δικαιολογίες.


Ας αφήσει τις ηλιθιότητες ο Παππάς για αγγουράκια και ντομάτες. 
Τα μαύρα χρήματα μετέφεραν στο εξωτερικό. 



Διάχυτη είναι πλέον  η αίσθηση ότι σφίγγει ο κλοιός γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ με στοιχεία-φωτιά. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως η Αχίλλειος Πτέρνα του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στην Κύπρο και πιο συγκεκριμένα στο τρίγωνο ΑΚΕΛ-ΣΥΡΙΖΑ με το δικηγορικό γραφείο Αρτεμίου και Πιερή

Στο μεταξύ αρχίζει να μπαίνει στο κάδρο και ο συνεταίρος του Αρτέμη Αρτεμίου, Λάμπρος Πιερή ο οποίος είναι Αντιπρόεδρος της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. 
 
Ο Κύπριος δικηγόρος Αρτέμης Αρτεμίου έβγαινε από την πλαϊνή πόρτα του Μαξίμου κρατώντας μια άδεια πλαστική σακούλα το ενδιαφέρον-όχι μόνο δημοσιογραφικό-θα στρέφονταν και στο πρόσωπο του Λάμπρου Πιερή, ο οποίος (σύμφωνα με τον Αρτεμίου) ήταν συνεταίρος του Αρτεμίου στο νομικό τους γραφείο έως το 2015. 
Ο Λάμπρος Πιερή είναι μέλος της ΚΕ του ΑΚΕΛ και Αντιπρόεδρος της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου.
 
Ο Κύπριος δικηγόρος Αρτέμης Αρτεμίου, που θεωρείται ένας από τους έμπειρους νομικούς σε ζητήματα offshore εταιριών και το όνομά του περιλαμβάνεται στα περίφημα PANAMA PAPERS, είναι ο άνθρωπος που «μπαινοβγαίνει» με άνεση στο Μαξίμου και φέρεται να έχει στενές σχέσεις με ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.  
Κατά «σατανική» σύμπτωση, πριν από δυο εβδομάδες, τη Δευτέρα 10 Οκτωβρίου, ο Αρτέμης Αρτεμίου βρέθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου, λίγες ώρες πριν ξεκινήσει στη Βουλή η συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών για τη διαπλοκή. 
Κάποιος τον φωτογράφησε και άρχισε το... κακό. 
 
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στη δευτερολογία του, πήρε στα χέρια του ένα μικρό χαρτάκι και διάβασε το όνομα της κυπριακής εταιρίας Atlas Cyprus International Trust, που -όπως είπε- είναι η εταιρία που μετέχει στη μετοχική σύνθεση της «Αυγής».
 
 Ο Αρτέμης Αρτεμίου διατηρεί εδώ και χρόνια δικηγορικό γραφείο στη Λευκωσία και ειδικεύεται στη διαχείριση υπεράκτιων εταιριών. Στο επίσημο site του γραφείου του διαβάζουμε για την πολύχρονη εμπειρία του σε ζητήματα τραπεζικής, φορολογικών θεμάτων αλλά και ακίνητης περιουσίας (real estate). Είναι «Εξπέρ» σε υπεράκτιες και στέλεχος του ΑΚΕΛ. 
Ο ίδιος φέρεται να διαχειρίζεται offshore εταιρίες, με έδρα τις Σεϋχέλλες, τα British Virgin Island κ.λπ. Σε πολλές από αυτές τις εταιρίες, αν και τις διαχειρίζεται ο ίδιος, εμφανίζονται ως εκπρόσωποι και άλλα πρόσωπα...
Μετά την αποκάλυψη ο υπουργός Επικρατείας, Νίκος Παππάς  σχολίασε μιλώντας στο Real FM, με αφορμή τις αποκαλύψεις του «Ελεύθερου Τύπου» για το ταξίδι του με τον δικηγόρο κ. Αρτεμίου, στη Βενεζουέλα ότι  «Πρόκειται για μια προσπάθεια της Ν.Δ να δημιουργήσει εντυπώσεις». 
 
Ωστόσο, παραδέχθηκε ότι το ταξίδι όχι μόνο πραγματοποιήθηκε, αλλά και ότι σε αυτό συμμετείχαν και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, μια επίσκεψη που είχε στόχο να διερευνηθεί η δυνατότητα επίσκεψης του Αλέξη Τσίπρα στη Βενεζουέλα, αλλά και να προμηθευτεί η Ελλάδα προϊόντα από τα κρατικά σούπερ μάρκετ της χώρας...
 «Το ταξίδι έχει γίνει τότε και συμμετείχαν και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. 
Έγινε μια διερεύνηση αν ο αρχηγός ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να επισκεφτεί τη Βενεζουέλα. Και εξετάστηκε η αγορά προϊόντων από τα κρατικά σούπερ μάρκετ της Βενεζουέλας εκείνο τον καιρό. Δεν είναι τυχαία η συζήτηση. 
Είναι μια προσπάθεια αλλαγής της κουβέντας» ανέφερε ο κ. Παππάς.

 
 
Τώρα το πόσο μπορεί να πείσει ότι πήγε στην Βενεζουέλα που πεινούν για να αγοράσει τρόφιμα, είναι ένα θέμα που ανήκει  στην ….ψυχιατρική.

Εύλογα ερωτηματικά προκαλεί η ανάρτηση του Κύπριου δικηγόρου μετά τα όσα δήλωσε ο Νίκος Παππάς για το σκοπό του κοινού τους ταξιδιού στη Βενεζουέλα

Με ένα αμφίσημο tweet τοποθετήθηκε στην υπόθεση του ταξιδιού του με τον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά στη Βενεζουέλα, ο Κύπριος δικηγόρος Αρτέμης Αρτεμίου.

«Σιγά μην πήγαμε στη Βενεζουέλα για να αγοράσουμε πιπεριές και φασόλια», έγραψε στον λογαριασμό του στο twitter ο δικηγόρος, το όνομα του οποίου έχει εμπλακεί και στα περίφημα panama papers,  προκαλώντας αμέσως εύλογα και σοβαρά ερωτηματικά. 
Αυτό, γιατί λίγες ώρες νωρίτερα, ο ίδιος ο κ.Παππάς είχε δηλώσει ότι ταξίδεψε με τον δικηγόρο - εξπέρ στις offshore προκειμένου να διερευνήσει «αγορά προϊόντων αγροτικών από τα κρατικά σούπερ μάρκετ της Βενεζουέλας». 
 Το tweet  του δικηγόρου «αδειάζει» κυριολεκτικά  τον υπουργό.

 
 

                                                                                                                                                   Πηγή

Δημοφιλείς Aναρτήσεις:

Related Posts with Thumbnails

Αρχειοθήκη ιστολογίου