Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

0 Tα όργανα της ΕΕ ως θεσμοί πραγμάτωσης της Δικτατορίας του Κεφαλαίου...

Σκέψεις για τη συγκυρία
Βασική θέση που επιδιώκει να στηρίξει το ποστ αυτό είναι ότι οι θεσμοί της ΕΕ[1] δεν εκφράζουν απλά το άθροισμα των εθνικών δικτατοριών της αστικής τάξης, αλλά είναι ένα επιπλέον επίστρωμα, ένα απαραίτητο εργαλείο για την άσκηση της κυριαρχίας του συστήματος των συνασπισμένων εθνικών αστικών τάξεων της Ευρώπης στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ αλλά και πέρα από αυτά.
Στα όργανα που βρίσκονται κυρίως στις Βρυξέλλες πραγματώνεται η συστηματική αλληλεγγύη των αστικών τάξεων της Ευρώπης, αρθρώνεται μια αυστηρή ιεραρχία ανάμεσά τους και καθορίζεται ο ρόλος της κάθε μιας. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρχουν αλλαγές στο συσχετισμό δυνάμεων, αλλά οι πολλαπλοί πυρήνες και περιφέρειες του συστήματος της ΕΕ είναι λίγο πολύ καθορισμένοι και κοινώς αποδεκτοί. Η εντατική και συστηματική αυτή συνεργασία των αστικών τάξεων αποτελεί σήμερα εγγύηση της κυριαρχίας τους χωρίς την οποία πολλές δε θα μπορούσαν να παραμείνουν στην εξουσία.


Το παράδειγμα της Συνόδου Κορυφής του Οκτώβρη 2010
Οι αποφάσεις της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής προώθησαν την με συνοπτικές διαδικασίες αλλαγή της Συνθήκης της Λισαβώνας που πήρε επτά χρόνια στις αστικές τάξεις να τη συμφωνήσουν και να την επιβάλουν. Οι αλλαγές αφορούν στην αυστηροποίηση του Συμφώνου Σταθερότητας και χαρακτηρίστηκαν γλαφυρά από το Θανάση Παφίλη ως ‘ευρωπαϊκό μνημόνιο’. Ο τρόπος που λήφθηκαν οι αποφάσεις αλλά και το περιεχόμενο τους εκφράζει τόσο τη φύση της ΕΕ όσο και την τωρινή τακτική της.
Οι αλλαγές προτάθηκαν από τη ευρωπαϊκή ομοσπονδία συνδέσμων βιομηχάνων την BusinessEurope στις 11 Ιουνίου 2010. Η Κομισιόν έκανε τις πρώτες προτάσεις σε αυτή την κατεύθυνση στις 30 Ιουνίου και παρουσίασε ένα λεπτομερειακό πακέτο στις 29 Σεμπτεμβρίου. Το πακέτο αυτό ανέλαβαν να περάσουν στο Συμβούλιο η Γαλλία και η Γερμανία. Ήδη από την Άνοιξη τονιζόταν η ανάγκη μια ισχυρής ‘ηγεσίας’ από μέρους των δύο χωρών αυτών. Ο βασικός εταίρος με τον οποίο έπρεπε να βρεθεί συμβιβασμός ήταν η Αγγλία και σε μικρότερο βαθμό μικρές χώρες του πυρήνα όπως η Ολλανδία. Το ζήτημα με την αφαίρεση της ψήφου των χωρών με δημοσιονομικά προβλήματα ήταν από τη μία επίδειξη θέλησης για ενίσχυση της ηγεμονίας τους από πλευράς Γαλλίας και Γερμανίας και από την άλλη μια κλασική μέθοδος να περάσουν ριζικές αλλαγές επιτρέποντας σε κομπάρσους όπως ο Γιωργάκης να προσποιηθούν ‘νίκη’.
O τρόπος λήψης της απόφασης αποτυπώνει τον τρόπο λειτουργίας της ΕΕ με τις πολυεθνικές να χρησιμοποιούν την Κομισιόν ως το όργανο θεσμικών τους προτάσεων και την επιβολή τους να αναλαμβάνεται από το σκληρό πυρήνα της Γερμανίας (πρωτίστως) και της Γαλλίας (δευτερευόντως) με απαράβατο όρο το συμβιβασμό αυτών των δύο με την Αγγλία. [2] 
 >>>

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010

0 Η Γη της Ουτοπίας...



Η Γη της Ουτοπίας, η Μαριναλέντα είναι ένα ουτοπικό χωριό 3.000 κατοίκων στην Ανδαλουσία. Ίσως η προσπάθεια να περιγράψει κάποιος τη διαφορετικότητα του χωριού με όρους πολιτικής και οικονομίας να είναι και δύσκολο και αντιφατικό. Στην Μαριναλέντα ταιριάζουν περισσότερο το παράδειγμα και οι ήρωες ενός κόμικ: Του Αστερίξ.

Ένα τρελό χωριό με τους δικούς του κανόνες μέσα στην αυτοκρατορία του χρήματος. Με αυτοδιαχείριση, κοινοκτημοσύνη και έναν τρελό δήμαρχο, απέναντι στους κανόνες λειτουργίας ενός καπιταλισμού σε βαθιά κρίση.

Η Μαριναλέντα δεν θα ήταν αυτό που είναι, αν ο Γκορντίγιο, στα δεκαεννιά του χρόνια, το 1979, δεν εκλεγόταν δήμαρχος. Η κομμούνα του κλείνει 31 χρόνια ύπαρξης.
Την ώρα που η υφήλιος παλεύει με την κρίση, η Μαριναλέντα μοιάζει ένας άλλος κόσμος...

Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010

0 ΑΝΗΛΙΚΟΣ: ΚΑΤΑ ΦΥΣΗ - ΕΝΗΛΙΚΕΣ: ΠΑΡΑ ΦΥΣΗ...

 Παρατηρείστε στην παραπάνω φωτογραφία την κατά φύση συμπεριφορά ενός ανθρώπου σε παιδική ηλικία, που παίζει, δίχως να δίνει σημασία στον παραλογισμό τριγύρω του. 

Δεν τού έχουν “κάψει” ακόμα τον εγκέφαλο στο σχολείο, στην οικογένεια, στην κοινωνία... 
Με θεούς, πατρίδες, παραδόσεις κλπ...

Όταν ολοκληρωθεί η “εκπαίδευσή” του, το “κάψιμο” δηλαδή του εγκεφάλου του, θα αποκοπεί από τη φύση του και θα σέρνεται κι αυτός στους ναούς με το πρόσωπο στο πάτωμα και τουρλωμένα τα οπίσθια...
                                                Πηγή

Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

0 Τα δεδομένα και το ζητούμενο...

       Το είδα στο:

"...Η λέξη παθητικότητα να γίνει αντίσταση...
Ο ατομικισμός  να μεταφραστεί σε συλλογικότητα...

Το μούδιασμα  σε  οργή...
  Η επιφυλακτικότητα  σε  δυναμισμό...
Το ψέλλισμα  σε κραυγή...

  Όσο δεν παίρνουμε φαλάγγι όλο το αστικό πολιτικό προσωπικό,
όσο του αναθέτουμε να μιλάει και να ενεργεί για 'μας ενώ ξέρουμε ότι δεν είναι με 'μας,
τόσο εκτός απ’ την νοημοσύνη μας θα βιάζουν και τις ζωές μας..."

Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010

0 Αγαπητά μας, ψάρια: Το Αιγαίο δεν σας ανήκει...


Kι όμως, μπορεί τα εγχώρια παπαγαλάκια να μιλάνε για ολιγόλεπτο τετ-α-τετ  Ομπάμα-Παπανδρέου, στη διάρκεια της διήμερης Συνόδου του ΝΑΤΟ στη Λισαβώνα, αλλά τα πράγματα μόνο έτσι δεν είναι...
" Το Αιγαίο... Δεν ανήκει στα ψάρια του "
Όταν βρίσκονται στην ίδια σύνοδο...
Ο πρωθυπουργός της
"χώρας -πυριτιδαποθήκης" για την παγκόσμια οικονομία και ο πλανητάρχης πως είναι δυνατόν ν αρκούνται σ ένα πηγαδάκι στα όρθια μπροστά στις κάμερες;

Ο Ομπάμα και ο Παπανδρέου συνομίλησαν τηλεφωνικά για πάνω από 20 λεπτά -μια διάρκεια που σπάνια έχουν οι επικοινωνίες του πλανητάρχη από το φόβο των υποκλοπών- και χρησιμοποιούμε τον όρο "συνομιλία" για λόγους τακτ...

Η αλήθεια είναι ότι ο Ομπάμα έδωσε τις διαταγές στον πρωθυπουργό με το εξής καταλυτικό επιχείρημα:   >>>

0 Πειραιάς: Εργασιακός μεσαίωνας στο λιμάνι...


Οπου κι αν θέσει κανείς το ερώτημα, απάντηση δεν παίρνει. Από τις αρχές Ιουνίου που η εκμετάλλευση του Προβλήτα ΙΙ πέρασε στην ΣΕΠ Α.Ε., θυγατρική της κινεζικής εταιρείας στην Ελλάδα, για τους εργαζόμενους το Ικόνιο παραπέμπει σε επαρχία της Κίνας.
Το βέβαιο είναι ότι οι συνθήκες εργασίας δεν διέπονται από την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία...


Η σύμβαση που καλούνται να υπογράψουν οι λιμενεργάτες της περιλαμβάνει Cosco 13 όρους  που απαντώνται στο κινεζικό μοντέλο εργασίας...

1. Ολοι οι εργαζόμενοι προσλαμβάνονται ως ανειδικευτοι εργάτες.

2. Η εταιρεία έχει το δικαίωμα μετακίνησης χωρίς συμφωνία του εργαζόμενου.

3. Η εργασία είναι οκτάωρη, σε κυλιόμενες βάρδιες και το ωράριο συνεχές ή σπαστό. Η υπέρβαση του ωραρίου λογίζεται ως οικειοθελής προσφορά, εκτός κι αν υπάρχει γραπτή εντολή διευθυντή.

4. Η αμοιβή είναι 40 ευρώ την ημέρα. Στο ημερομίσθιο περιλαμβάνονται τα επιδόματα και οι πρόσθετες αμοιβές για νυχτερινή εργασία, αργίες, υπερεργασία, εκτός έδρας.


5. Στην αμοιβή περιλαμβάνονται και όλες οι κρατήσεις, εισφορές, φόροι, τέλη κ.λπ. ...  >>>

Δημοφιλείς Aναρτήσεις:

Related Posts with Thumbnails

Αρχειοθήκη ιστολογίου